世界真奇妙之原來我真的有病

加州大學的神經學家Mario Méndez遇上一則罕見病病例: 患者由其配偶強迫來就診, 因為太太已經受不了先生多年來的爛笑話還有天馬行空了. 沒想到這一診真的發現---先生罹患一種罕見疾病, 叫做 Witzelsucht症狀，外號笑話病。

此症狀的發生源於大腦額葉受損，出現的症狀如外號：患者會無法控制的熱愛講爛笑話。

而且更爆笑的是：此病症會導至病人熱愛講爛笑話，可是因為大腦受損，所以他／她會根本抓不到笑話的梗在哪裡！(大約因此講得笑話都很爛)

看到這則新聞，大嬸感想如下：

１媽呀！這簡直是上輩子惹到笑神，這輩子被強力報復的吧？！

２糟糕，我應該是潛伏病患，我也好愛講爛笑話，愛到開這專頁來講阿哈哈哈，如果哪天我的笑話不好笑了，記得提醒我去看醫生

３在西班牙要偵測出這病症根本是不可能的事情，因為大家都愛講爛笑話，就算真的有這病，酒吧裏的阿伯們八成也只會毫不在意的說阿就不太會講笑話而已啦～沒啥大不了的(揮手)

當然這還不是最妙的,報導記者也指出, 罕見病症無奇不有, 包括科塔爾症候群(Síndrome de Cotard), 此症患者全球僅數百人, 外號行屍症候群, 因為患者會相信自己是"活死人"=行屍來著.相比之下,愛講爛笑話這問題真的一點都不大喔XDD

Anomalisa (2015) [เปิดเผยเนื้อหา]

ถ้าถามว่าหนังดูยากไหม เราจะบอกว่าถ้าจะดูให้ง่ายก็คิดซะว่าเป็น Lost in Translation เวอร์ชั่นดาร์คและหนักหน่วงทางอารมณ์มากกว่า บรรยากาศหนังเต็มไปด้วยความอึดอัดกระอักกระอ่วนใจ และเนื้อหาที่พูดถึง sex และความเบื่อหน่ายของวัยกลางคนมันก็เพียงพอคุ้มค่าแก่การรับชม ทั้งหมดนี้คือส่วนที่ดูง่ายของหนัง ส่วนอย่างอื่นเช่นความลึกของหนังที่อาจจะต้องใช้การวิเคราะห์ตีความจับประเด็นก็ให้ถือเป็นกำไรของหนังไป
.
หนังเล่าถึง 'สโตน' (ให้เสียงพากย์โดย David Thewlis) ชายวัยกลางคนที่แต่งงานมีครอบครัวแล้ว ในระหว่างค้างคืนที่โรงแรมเพื่อเตรียมตัวขึ้นบรรยาย เขาได้พบ 'ลิซ่า' (ให้เสียงพากย์โดย Jennifer Jason Leigh) หญิงสาวที่แตกต่างจากที่เขาเคยพบเจอ
.
ข้อควรรู้อย่างแรกคือชื่อโรงแรม Fregoli นั้นน่าจะอ้างอิงถึงอาการ Fregoli delusion หรือความหลงผิดว่าบุคคลต่าง ๆ ที่พบเจอนั้นล้วนเป็นบุคคลเดียวกันปลอมตัวมา จึงไม่แปลกอะไรที่เราจะได้เห็นสโตนมองและได้ยินเสียงคนอื่น ๆ ในโรงแรมเหมือนกันหมดยกเว้นก็แต่ลิซ่าคนเดียวเท่านั้นที่แปลกต่าง (ใน Synecdoche, New York งานกำกับและเขียนบทของคอฟฟ์แมนเองก็เคยใช้สถานที่แทนอาการ Cotard delusion หลงผิดว่าตัวเองตายแล้ว)
.
อีกประการต่อมาที่น่าสนใจคือการผสมคำว่า Anomalisa (Anomaly+Lisa) ซึ่งใช้แทนนางเอกที่มีความแปลกต่างของเสียงและหน้าตาจากตัวละครอื่น ๆ ในเรื่องที่สโตนหลงผิดว่าเป็นคนเดียวกันหมด อาจจะไม่ใช่การผสมคำเพียงคำเดียวในหนังเพราะชื่อชู้รักเก่าอย่าง Bella Amarossi ผู้หญิงที่เขาขาดการติดต่อไป 10 ปี ก่อนจะโทรหาเพราะความอ้างว้างในโรงแรมนั้นแทนความหมายของ Amorous+Rossi ซึ่งอธิบายได้ว่าเป็นหญิงสาวที่เกี่ยวข้องกับ sex จากการนอกใจภรรยาของสโตน ตรงนี้เองที่มันสอดรับความสัมพันธ์ระหว่างสโตนกับลิซ่าได้พอดีเลย
.
จริง ๆ แล้วหนังมันก็พูดเรื่องความเบื่อหน่ายอ้างว้างของวัยกลางคน ในห้วงที่เขามองเห็นและได้ยินเสียงทุกคนเหมือนกันหมดจนกระทั่งพบเจอความแปลกต่างในคืนดังกล่าว ซึ่งก็คือการมองหาหญิงสาวมาร่วมหลับนอนคลายความเหงาในคืนก่อนขึ้นบรรยาย แต่ในท้ายที่สุดทุกข้อบกพร่องในตัวหญิงสาวที่เขาเคยมองข้ามกลับกลายเป็นจุดด้อยที่เขารำคาญจนค่อย ๆ ได้ยินเสียงที่เคยแปลกต่างของเธอเหมือนกับเสียงของคนอื่นในโลกที่เขามองว่าเหมือนกันหมด
.
ฉากการเปลี่ยนแปลงที่ว่ามันค่อนข้างเป็นความร้ายกาจของหนังเลยแหละ ไม่รู้ว่าเจตนาคนทำหนังตั้งใจเสียดสีความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของ sex กับคนแปลกหน้าไหม แต่เราสัมผัสได้ว่ามันโคตรเรียลเลย ช่วงทำความรู้จักอยากได้สิ่งที่ต้องการคือมองทุกอย่างดีไปหมด ตำหนิและข้อบกพร่องอะไรล้วนมองข้ามได้ทุกอย่าง แต่หลังจากฝันร้าย(ตัวละครในฝันที่ชื่อว่า Gill เขาวิเคราะห์กันว่ามาจาก Guilt หมายถึงความรู้สึกผิด) พอตื่นมาหลังจากมี sex กลับเริ่มหงุดหงิดและมองเห็นทุกอย่างของเธอเป็นสิ่งที่น่ารำคาญใจ ซึ่งอันที่จริงแล้วมันอาจจะเป็นธรรมชาติของมนุษย์นั่นแหละ

Directors: Duke Johnson, Charlie Kaufman
play: Charlie Kaufman
screenplay: Charlie Kaufman (เขียนบท Adaptation., Being John Malkovich)

Genre: animation, drama, romance
8.5/10