#擬人

【精神官能症】擬人化注意
【Neurosis】Personification

- 科塔爾症候群／Cotard's Syndrome
- 斯德哥爾摩症候群／Stockholm Syndrome
- 愛麗絲漫遊綜合症／Alice Syndrome
- 卡普格拉綜合症／Capgras Syndrome
- 弗雷格利妄想綜合症／Fregoli Syndrome
- 學者症候群／Savant Syndrome
- 幻肢症／Phantom Limb
- 假肢妄想症／Somatoparaphrenia
- 自毀容貌綜合症／Lesch-Nyhan Syndrome

｜Artist：存在缺失-（迪達）
｜微博ID：weibo @2860336962

※ 簡介資料皆截錄至維基wiki及百度百科等
※ 延伸閱覽其他相關擬人作品：
【恐懼症系列】http://ppt.cc/otMqO
｜Artist：钨锰铁矿
【精神官能症】http://ppt.cc/fhfvE
｜Artist：丹麥超人（馬良）

- 憨憨的弄臣龜ˊ﹃ˋ

【Fregoli綜合症】

「我不知道，
應該怎麼和生活中無法失去的人，說再見。
所以，我沒有說再見，就離開了。」
這是電影《藍莓之夜》中的對白。

放手難，越珍惜，越難。

科爾這天決定要離開了。他根本不知道，前面可以怎樣走下去；不過，相較別離場面， 向前踏步，可能情緒影響更細。

雨大得看不清前路。打開雨傘，一直沿路走著，行過草地，穿過隧道，看到光源，再一直一直地走了逾三個多小時，來到郊區一個酒店門前，科爾才停下腳步，收起雨傘走進去。

「請問多少位住客呢？」舖面的店長問。

「就只有我一個... 對不起... 從今以後，永遠就只有我一個。」科爾收起笑容，提起頭，看著店長。

「嗯。先登記吧，閣下是？」

「科爾。對不起... 我可否住一間比較大的房間？我怕空間感太小。」科爾戰戰兢兢的開口。

「可以。這是41986房的門匙，好好拿著，先睡一覺。明天，一切都更好。」

科爾拿起鎖匙，跟著門牌指示走，到了房間前，門外站著一個人，科爾看出，樣子和剛才的店長一樣。

「店長，你為何可以走得那樣快？剛才我過來的時候，你還在收銀處...」科爾忍不住提問。

「先生你好，你認錯人了。我不是店長，我只是門丁。請讓我為你介紹房間，這是一間全景觀房.....」

科爾根本聽不下去。總之，喋喋不休過後，科爾就把門丁送走，爬上床便抱頭大睡。

也不知過了多久之後，科爾感到肚餓，才下床走進酒店餐廳。這時，他又看見店長：「謝謝店長。我要一份忌廉湯，謝謝。說實話，你這個店長也都相當辛苦，要辦理入住，又要當門丁，還要做餐廳服務員。」

服務員禮貌地輕輕一笑，說：「我不是店長，我是服務員尼康。讓我先幫助你下單...」

「哈哈哈哈，你怎會不是店長？明明就是你，連樣子也都一樣。不信？我找其他人來看看你，比較一下？」正當科爾笑著提起頭，四周觀望之際，他完全嚇呆了。
科爾看到，包括所有侍應，甚至所有客人，全部都長著同一個臉孔，是的，全場數百人，樣貌全部一樣！

科爾無法安靜，馬上拿起鎖匙，便向門口跑去。離開酒店，科爾一直狂奔，高速往家裡跑去。

不過，他沿途看見的人，全部都長得和店長一樣。
打開家門，看見太太......。

這時科爾才發現，太太和店長，也生得一模一樣。
太太根本就是店長。

錯，科爾走到鏡前，看見鏡中的自己，也長得和店長完全一樣。

門丁是店長，侍應是店長，食客是店長，途人是店長，太太是店長，連自己鏡中倒影，也都是店長。
好像所有人，都是店長假扮出來的。

不知過了多久，才有一位「店長」走來。「你好，科爾，我是伊利沙白醫生。你覺得怎樣？食了藥，好點沒有？」

「醫生？...發生什麼事了？為什麼店長你...連醫生也都當上了？...」科爾開口就問。

「嗯。明顯你沒有好轉。我清楚說多一次，你患上了Fregoli綜合症。你看見的所有人，樣子都一樣，你會覺得，所有人都是由同一個人扮演出來的，你再分不清任何人...是的，我昨日已經講過了，當時你聽完以後，還不作聲，靜靜地偷走離開醫院。其實家人全都在你身邊支持著你，為什麼還要偷走呢？」

科爾答不上嘴。完全答不上。

家人？當所有人的樣貌、品格、特徵都變得一模一樣，到底...哪個才是家人？

如果大家都能說出相同經歷，到底還可以怎樣分辨出來？

即使沒有離開，但再也不能分辨出來，不是一樣等於失去了嗎？

醫生好像看穿科爾的心思，主動拋下一句：「每個人也一樣，分不清了嗎？那你回答我，除了名字，人類，本來有什麼不同？除去了名字、樣貌、職業、經歷之後，你還真的知道，自己是誰，還知道自己跟別人有什麼分別嗎？」

自那天起，科爾沒有再逃走了。

反正，醫院、酒店、家中，哪裡都一樣。
所有人，都可能既熟悉，又陌生。

Anomalisa (2015) [เปิดเผยเนื้อหา]

ถ้าถามว่าหนังดูยากไหม เราจะบอกว่าถ้าจะดูให้ง่ายก็คิดซะว่าเป็น Lost in Translation เวอร์ชั่นดาร์คและหนักหน่วงทางอารมณ์มากกว่า บรรยากาศหนังเต็มไปด้วยความอึดอัดกระอักกระอ่วนใจ และเนื้อหาที่พูดถึง sex และความเบื่อหน่ายของวัยกลางคนมันก็เพียงพอคุ้มค่าแก่การรับชม ทั้งหมดนี้คือส่วนที่ดูง่ายของหนัง ส่วนอย่างอื่นเช่นความลึกของหนังที่อาจจะต้องใช้การวิเคราะห์ตีความจับประเด็นก็ให้ถือเป็นกำไรของหนังไป
.
หนังเล่าถึง 'สโตน' (ให้เสียงพากย์โดย David Thewlis) ชายวัยกลางคนที่แต่งงานมีครอบครัวแล้ว ในระหว่างค้างคืนที่โรงแรมเพื่อเตรียมตัวขึ้นบรรยาย เขาได้พบ 'ลิซ่า' (ให้เสียงพากย์โดย Jennifer Jason Leigh) หญิงสาวที่แตกต่างจากที่เขาเคยพบเจอ
.
ข้อควรรู้อย่างแรกคือชื่อโรงแรม Fregoli นั้นน่าจะอ้างอิงถึงอาการ Fregoli delusion หรือความหลงผิดว่าบุคคลต่าง ๆ ที่พบเจอนั้นล้วนเป็นบุคคลเดียวกันปลอมตัวมา จึงไม่แปลกอะไรที่เราจะได้เห็นสโตนมองและได้ยินเสียงคนอื่น ๆ ในโรงแรมเหมือนกันหมดยกเว้นก็แต่ลิซ่าคนเดียวเท่านั้นที่แปลกต่าง (ใน Synecdoche, New York งานกำกับและเขียนบทของคอฟฟ์แมนเองก็เคยใช้สถานที่แทนอาการ Cotard delusion หลงผิดว่าตัวเองตายแล้ว)
.
อีกประการต่อมาที่น่าสนใจคือการผสมคำว่า Anomalisa (Anomaly+Lisa) ซึ่งใช้แทนนางเอกที่มีความแปลกต่างของเสียงและหน้าตาจากตัวละครอื่น ๆ ในเรื่องที่สโตนหลงผิดว่าเป็นคนเดียวกันหมด อาจจะไม่ใช่การผสมคำเพียงคำเดียวในหนังเพราะชื่อชู้รักเก่าอย่าง Bella Amarossi ผู้หญิงที่เขาขาดการติดต่อไป 10 ปี ก่อนจะโทรหาเพราะความอ้างว้างในโรงแรมนั้นแทนความหมายของ Amorous+Rossi ซึ่งอธิบายได้ว่าเป็นหญิงสาวที่เกี่ยวข้องกับ sex จากการนอกใจภรรยาของสโตน ตรงนี้เองที่มันสอดรับความสัมพันธ์ระหว่างสโตนกับลิซ่าได้พอดีเลย
.
จริง ๆ แล้วหนังมันก็พูดเรื่องความเบื่อหน่ายอ้างว้างของวัยกลางคน ในห้วงที่เขามองเห็นและได้ยินเสียงทุกคนเหมือนกันหมดจนกระทั่งพบเจอความแปลกต่างในคืนดังกล่าว ซึ่งก็คือการมองหาหญิงสาวมาร่วมหลับนอนคลายความเหงาในคืนก่อนขึ้นบรรยาย แต่ในท้ายที่สุดทุกข้อบกพร่องในตัวหญิงสาวที่เขาเคยมองข้ามกลับกลายเป็นจุดด้อยที่เขารำคาญจนค่อย ๆ ได้ยินเสียงที่เคยแปลกต่างของเธอเหมือนกับเสียงของคนอื่นในโลกที่เขามองว่าเหมือนกันหมด
.
ฉากการเปลี่ยนแปลงที่ว่ามันค่อนข้างเป็นความร้ายกาจของหนังเลยแหละ ไม่รู้ว่าเจตนาคนทำหนังตั้งใจเสียดสีความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของ sex กับคนแปลกหน้าไหม แต่เราสัมผัสได้ว่ามันโคตรเรียลเลย ช่วงทำความรู้จักอยากได้สิ่งที่ต้องการคือมองทุกอย่างดีไปหมด ตำหนิและข้อบกพร่องอะไรล้วนมองข้ามได้ทุกอย่าง แต่หลังจากฝันร้าย(ตัวละครในฝันที่ชื่อว่า Gill เขาวิเคราะห์กันว่ามาจาก Guilt หมายถึงความรู้สึกผิด) พอตื่นมาหลังจากมี sex กลับเริ่มหงุดหงิดและมองเห็นทุกอย่างของเธอเป็นสิ่งที่น่ารำคาญใจ ซึ่งอันที่จริงแล้วมันอาจจะเป็นธรรมชาติของมนุษย์นั่นแหละ

Directors: Duke Johnson, Charlie Kaufman
play: Charlie Kaufman
screenplay: Charlie Kaufman (เขียนบท Adaptation., Being John Malkovich)

Genre: animation, drama, romance
8.5/10