[Manusia Di Dunia Ini Majoriti Beriman Dengan Nabi?]

Apabila kita membaca al Quran, kerap kali Allah menyebut perihal rasul-rasul terdahulu. Malah agak menakjubkan apabila diperhatikan Allah menyebut nama-nama tokoh tersebut sebenarnya ia bukanlah tokoh yang sinonim bagi al Quran sahaja. Akan tetapi nabi dan rasul yang disebut di dalam al Quran itu juga telah diimani oleh orang-orang sebelum nabi Muhammad. Ini kerana, khabar tentang mereka Allah telah turunkan kepada manusia terdahulu dan setelah itu pengikut mereka telah membukukan kisah nabi dan rasul mereka seperti terhimpun di dalam Bible, Tanakh dan Gospel yang lain.

Suatu perkara yang menarik untuk diperhatikan, peratusan manusia sekarang yang mempercayai nabi dan rasul adalah lebih ramai berbanding dengan golongan yang tidak mempercayainya. Sepertimana di dalam al Quran, Allah menyenaraikan sebahagian sahaja iaitu 25 orang nabi dan rasul, yang mana sebahagian besar rasul-rasul ini diceritakan di dalam Perjanjian Lama dan Baru (Bible).

Di dalam agama Kristian dan Yahudi yang merupakan antara penganut agama yang teramai di dunia, yang mana kita sudah sedia maklum bahawa mereka juga mengimani rasul-rasul terdahulu seperti disebutkan di dalam al Quran. Di sini mari kita lihat kepada statistik dalam The Global Religious Landscape: The Pew Forum on Religion & Public Life dengan mengambil kira agama-agama lain yang turut memiliki doktrin kepercayaan kepada nabi dan rasul dan dibandingkan dengan jumlah keseluruhan. Senarai ini diambil kira dari jumlah penganut yang terbesar di dunia:

1) Kristian : 2.2 billion penganut : 33.51%
2) Islam : 1.6 billion penganut : 22.32%
3) Yahudi : 14 juta penganut : 0.20%
4) Bahai : 7 juta penganut: 0.10%
5) Cao Dai : 4 juta penganut : 0.06%
6) Unitarian Univeraslits: 0.8 juta : 0.01%
7) Rastafari 0.6 juta : 0.01 %

Kesemua agama di atas memiliki konsep kepercayaan kepada nabi dan rasul yang disebut di dalam al Quran. Maka dengan ini jumlah peratusan kesemua mereka adalah 56.21 % dari jumlah keseluruhan peratusan manusia di seluruh dunia. Ini menunjukkan bahawa lebih dari separuh jumlah manusia di dunia ini percaya kepada sebahagian nabi dan rasul yang disebut oleh Allah di dalam al Quran.

Sebagai contoh, agama Bahai yang bersifat mencedok dari setiap ajaran terutama di dalam al Quran dan Bible, mereka juga beriman kepada nabi dan rasul. Unitarian Universalist dan Jehovah Witnesess yang merupakan agama baru hasil dari pecahan agama Kristian, mereka juga mempercayai kepada rasul-rasul terdahulu dan mereka juga menolak Isa sebagai Tuhan. Begitu juga agama Rastafari di Jamaica, mereka juga beriman kepada rasul di dalam Bible yang dikenali Bible versi orang kulit hitam Holy Piby, dan ajaran agama mereka sudah menyeleweng dengan menyembahan Tuhan baru dengan mendakwa Raja Eithopia bernama Haile Selassie I.

Walaupun ada juga di antara agama ini, mereka hanya beriman kepada dua atau tiga orang rasul sahaja seperti agama Cao Dai dari Vietnam yang merupakan sebuah agama baru yang bersifat sinkretisme (bercampur), mereka beriman kepada Lao Tze, Konfusianisme, Jesus, Nabi Muhammad dan juga beberapa tokoh lain. Pun begitu, mereka tetap beriman dan mengiktirafkan bahawa Jesus dan Muhammad itu adalah rasul.

Dalam statistik ini tidak termasuk beberapa agama terpencil yang juga beriman dengan sebahagian rasul-rasul seperti agama Mandeaenisme (Sabean), Yazdanisme, Druze, Manichaeisme dan Samaritan. Mereka juga memiliki kepercayaan kepada sebahagian rasul-rasul yang disebutkan di dalam al Quran.

Kesimpulan

Di dalam al Quran, Allah menceritakan bahawa umat terdahulu telah diutuskan kepada mereka nabi dan rasul. Firman Allah yang bermaksud:

“Sesungguhnya telah datang kepadamu seorang rasul dari kaummu sendiri…” (Surah At Taubah: 128)

“Tiap-tiap umat mempunyai rasul; maka apabila telah datang rasul mereka, diberikanlah keputusan antara mereka dengan adil dan mereka (sedikit pun) tidak dianiaya.” (Surah Yunus: 47)

“Sesungguhnya Kami (Allah) mengutuskan engkau dengan kebenaran, pembawa berita gembira dan pemberi peringatan. Dan tidak ada suatu umat pun melainkan telah ada padanya seorang pemberi peringatan.” (Surah Fatir: 24)

Ayat ini juga boleh menjadi sebagai hikmah yang menjawab persoalan mengapa majoriti manusia di dunia ini beriman kepada rasul.

Antara perkara yang perlu ditekankan di sini adalah keimanan kepada rasul itu sentiasa konsisten diimani dari zaman berzaman. Sehinggalah pada hari ini, walaupun terdapat pelbagai agama yang berlainan akan tetapi majoriti manusia tetap tidak boleh menafikan kebesaran Allah yang mengutus rasul-rasulNya kepada manusia untuk membimbing manusia. Jika manusia ini berfikir dan mengkaji tentang rasul-rasul ini nescaya mereka akan menemui misi setiap rasul ini adalah membawa tauhid. Dan Islam telah membuktikan kebenaran itu di dalam al Quran.

*Rajah hanya fokus nabi-nabi yang disebut di dalam al Quran sahaja

Rujukan:

[1] -, (2004). Encylopedia of New Religions, A Lion Book, Oxford, England.
[2] http://www.pewforum.org/…/…/global-religious-landscape-exec/
[3] http://www.adherents.com/Religions_By_Adherents.html
[4] Sami Abdullah Al Maghloth, (2011). Atlas Agama, PT Almahira, Jakarta.
[5] Ahmad Iqram Mohamad Noor, (2017) Yahudi, Kristian, Hindu, Dan Buddha Berasal Daripada Islam?, PTS, Selangor.

R&D Team Multiracial Reverted Muslims

[Al Quran Bukanlah Kitab Pertama Memperkenalkan Tudung]

Di dalam artikel sebelum ini sudah dibincangkan mengenai mengapa manusia ini secara fitrahnya mahu menutup aurat atau kemaluannya. Ini kerana fitrah manusia memahami tuntutan perasaan malu itu yang sedia tertanam di dalam diri mereka. Tambahan pula bagi wanita juga memahami auratnya tidak sama dengan lelaki. Rujuk: http://bit.ly/2nHvGeh

Arahan supaya wanita berpakaian dengan pakaian labuh dan memakai tudung ini bukanlah dimulakan di dalam al Quran. Ia sudah sedia diamalkan oleh masyarakat terdahulu di atas maslahah menjaga kehormatan diri.

Malah Allah juga telah mengaturkan cara wanita perlu menutup aurat. Aturan yang Allah turunkan ini bukan bermula dari al Quran sahaja malah kitab-kitab rasul terdahulu juga telah disertakan hukum memakai khimar (tudung) dan melabuhkan pakaian khusus bagi wanita.

Di dalam al Quran, jelas Allah menyebut tentang kewajipan untuk wanita menutup aurat dengan sempurna dari seluruh tubuh badannya kecuali pada ayat “maa zoharo minha” iaitu bahagian yang diperselisihkan untuk ditutup. Ia disebut di dalam surah an Nur:

“Dan katakanlah kepada perempuan yang beriman, agar mereka menjaga pandangannya, dan memelihara kemaluannya, dan janganlah menampakkan perhiasannya (auratnya), kecuali yang (biasa) terlihat. Dan hendaklah mereka menutupkan kain kerudung ke dadanya, dan janganlah menampakkan perhiasannya (auratnya), kecuali kepada suami mereka dan ….” (QS. An-Nur : 31)

Satu ayat ini sudah jelas menceritakan mengenai kewajipan wanita mengenakan ‘khimar’ kain tudung di kepalanya dan melabuhi ke dadanya.

Ulama fiqh berbeza pendapat di dalam garis pada bahagian manakah yang dimaksudkan pada ayat “Maa zoharo minha” itu dengan bersandarkan kepada hadis antaranya, dari Aisyah:

“Wahai Asma’, sesungguhnya seorang wanita, apabila telah baligh (mengalami haid), tidak layak tampak dari tubuhnya kecuali ini dan ini (dengan menunjuk muka dan telapak tangannya). (HR Abu Dawud 2/226).[1]

Majoriti ulama berpendapat bahawa seluruh tubuh wanita adalah aurat kecuali wajah dan telapak tangan. Abu Hanifah mengatakan tapak kaki wanita bukan aurat.[2] Manakala Imam Nawawi mengatakan seluruh tubuh adalah aurat kecuali wajah dan pergelangan tangan.[3]

Dalam isu pemakaian khimar (tudung) ini tidak ada khilaf di dalamnya. Ia adalah kewajipan bagi muslimat untuk menutup seluruh badannya kecuali khilaf pada tangan, tapak kaki dan wajahnya sahaja. Manakala ayat seterusnya juga menguatkan lagi kewajipan wanita untuk mengenakan pakaian sopan iaitu dengan mengenakan jilbab iaitu pakaian luar yang labuh menutupi pakaian dalam. Pakaian ini juga diimejkan sebagai pakaian wanita merdeka, firman Allah yang bermaksud:

“Wahai Nabi! Katakanlah kepada isteri-isterimu, anak-anak perempuanmu dan isteri-isteri orang mukmin, Hendaklah mereka menutupkan jilbabnya keseluruh tubuh mereka. Yang demikian itu agar mereka lebih mudah untuk dikenali, sehingga mereka tidak di ganggu.” (Surah al Ahzab: 59)

Pemakaian jilbab dan tudung ini adalah pemakaian yang mengangkat martabat wanita. Malah sebelum diturunkan al Quran, para rasul terdahulu telah membawa syariat ini. Seperti dibincangkan dalam penulisan sebelum ini bahawa semua rasul adalah muslim dan membawa ajaran Islam. Malah ajaran dan syariat itu masih tersisa di dalam kitab-kitab terdahulu dan digubal seperti di dalam ajaran Yahudi dan Kristian.

Agama Yahudi

Di dalam tradisi agama ini, wanita mereka memakai tudung. Dalam Perjanjian Lama menyebut:

“Katanya kepada hamba itu: “Siapakah lelaki itu yang berjalan di padang ke arah kita?” jawab hamba itu: Dialah tuanku itu,” Lalu Ribka mengambil telekungnya dan bertelekunglah ia” (Kejadian 24: 65)

Selain itu terdapat senarai pelanggaran hukum yang berkait dengan wanita di dalam kitab Talmud dan salah satu adalah perbuatan tidak memakai tudung:

“The following women are divorced, and do not receive [the amount of] their ketubah: One who violates Mosaic Law or Jewish custom. What constitutes [a violation of] Mosaic Law? If she feeds him untithed [food]; if she engages in intercourse with him while she was a niddah [a female who has menstrual discharges which render her impure]; if she does not set apart challah[a portion of a batch of bread dough given to a kohen which becomes holy upon separation, and can only be consumed by kohanim or their household]; and if she makes vows, but does not fulfill [them]. What constitutes [a violation of] Jewish custom? [If] she goes out [in public] with her hair uncovered; [if] she spins [thread] in the market, and converses [flirtatiously] with any man. Abba Saul says, "Also one who curses his children in his presence." Rabbi Tarfon says, "[Also] a noisy woman." What constitutes a noisy woman? One who speaks in her own house [so loudly] that her neighbors can hear her voice.” (Mishnah Ketubot 7: 6)

“The Daughters of Israel shall not walk with their heads uncovered in a marketplace, whether she is available (for marriage) or whether she is married.” (Hilkhoth Isurei Bi'ah 21:17)

Malah di dalam kitab Talmud terdapat banyak lagi bahagian yang membincangkan tentang memakai tudung antaranya adalah dalam Berakhot 24a, dan Hilkhoth Avoda Zarah 12:11.

Agama Kristian

Di dalam agama Kristian juga mengambil tradisi di dalam Yahudi. Malah di dalam Tanakh (taurat) sudah menggambarkan situasi masyarakat terdahulu sudah memakai telekung. Disebut di dalam buku Kejadian:

“Katanya kepada hamba itu: “Siapakah lelaki itu yang berjalan di padang ke arah kita?” jawab hamba itu: Dialah tuanku itu,” Lalu Ribka mengambil telekungnya dan bertelekunglah ia” (Kejadian 24: 65)

Manakala di dalam bahagian Perjanjian Baru pula terdapat beberapa ayat yang menyuruh perempuan supaya memakai tudung. Di dalam Bible, 1 Korintus, Bab 11:

“Tetapi tiap-tiap perempuan yang berdoa atau bernubuat dengan kepala yang tidak bertudung, menghina kepalanya, sebab ia sama dengan perempuan yang dicukur rambutnya.’’(1Korintus 11:5)

“Sebab jika perempuan tidak mahu menudungi kepalanya, maka haruslah ia juga menggunting rambutnya.Tetapi jika bagi perempuan adalah penghinaan, bahawa rambutnya digunting atau dicukur, maka haruslah ia menudungi kepalanya.’’ (1Korintus 11:6)

“Sebab itu, perempuan harus memakai tanda wibawa di kepalanya oleh kerana para malaikat.‘’(1 Korintus 11:10)

“Pertimbangkanlah sendiri: Patutkah perempuan berdoa kepada Allah dengan kepala yang tidak bertudung?’’ (1 Korintus 11:13)

Agama Hindu

Di dalam agama Hindu juga menganjurkan pemakaian tudung bagi perempuan. Disebut di dalam Veda (bahasa Sanskrit):

“patiryadvadhvo vāsasā svaman ghamabhidhitsate, ye vadhvaścandram vahatum yaksmā yanti janādanu.” (Rigveda 10: 85: 30)

Bermaksud: “Unlovely is his body when it glistens with this wicked fiend, What time the husband wraps about his limbs the garment of his wife.”

“Adha Pashyaswa, Mopari Santaram Padakau Har, Ma Te Kashaplakaun Drushan Shtrihi Brahma Babhuvith” (Rigveda 8: 33: 19)

Sebahagian terjemahan menyebut:

“Hey woman, you always keep a low vision. Never have an eye contact with men. Walk seriously and cover all the organs of your body. Your status in the family is an important as that of Lord Brahma in the Yadnya”

Manakala terjemahan Ralph T.H.Griffith menyebut:

“Cast down thine eyes and look not up. More closely set thy feet. Let none
See what thy garment veils, for thou, a Brahman, hast become a dame.”

Sememangnya tradisi dan agama di dalam masyarakat India mereka memakai tudung. Tudung di dalam masyarakat mereka dikenali sebagai Ghoonghat, Chunni atau Dupatta. Ia biasa dipakai oleh masyarakat wanita India. Tidak kira agama Hindu, Jain atau Sikh akan memakainya.

Agama Sikh

Di dalam agama Sikh, diwajibkan penganut mereka agar memakai serban. Manakala bagi pihak wanita pula mereka boleh memilih di antara serban ataupun memakai kain selendang (Ghoonghat) menutup kepala. Di dalam kitab suci utama mereka, Guru Granth Sahib Ji mengatakan:

“Naapaak Paak Kar Hadhoor Hadheesaa Saabath Soorath Dhasathaar Siraa ||12||”

Purify what is impure, and let the Lord's Presence be your religious tradition. Let your total awareness be the turban on your head. (Guru Granth Sahib: Ang 1084: 12)

Ayat ini terpakai untuk lelaki dan wanita.

Malah dilihat selain daripada agama-agama ini, agama lain juga memiliki anjuran supaya wanita mereka memakai penutup kepala. Di dalam agama Zoroaster mereka juga mewajibkan wanita mereka memakai hijab ketika memasuki rumah ibadat (Ateshgah). Begitu juga dengan agama Sabean Mandaeisme, Druze, Samaritan, Yazdanisme juga mewajibkan wanita mereka untuk mengenakan tudung di kepala.

Kesimpulan

Wanita dan hijab adalah elemen kesopanan yang tidak dapat dipisahkan dari sudut kaca mata manusia dan juga agama. Pemakaian tudung juga adalah tuntutan dari Allah sejak dari dahulu lagi. Hikmah tentang pemakaiannya sungguh besar dan luas jika ingin dibincangkan. Ia menjaga kehormatan wanita dan juga dapat menjaga dari pandangan mata orang lelaki.

Adapun orang mempersoalkan bahawa kewajipan ini menindas wanita dan sebagainya. Sebenarnya terdapat kejanggalan dalam cara sebahagian kita berfikir. Mengapa kita tidak mempersoalkan jika semua pejabat menggariskan kod etika pemakaian seperti kena memakai kasut, memakai baju kemeja kosong, baju batik atau kita juga dapat melihat anggota polis dikodkan dengan pakaian beruniform, tidak pula kita mempersoalkan perbuatan itu sebagai menindas mereka. Sedangkan itu hanya arahan manusia dan etika yang digubal oleh manusia sahaja. Itupun kita tidak persoalkan dan kenapa apabila berhadapan dengan arahan Allah, Tuhan yang memberi kita nyawa, makanan, rezeki, dan segala-galanya, tiba-tiba kita banyak berdalih. Tepuk dada tanya iman.

Bersambung ke artikel Menjawab Tuduhan ‘Kebebasan Bertudung’

Nota kaki
[1] Hadis ini mursal (daif) di sisi Abu Daud, manakala al Albani mengatakan Hasan dalam غاية المرام no 187
[2] Lihat Ibnu Rusyd, (2006). Bidayatul Mujtahid, Takhrij Ahmad Abu al Majd, Pustaka Azzam, Jakarta, Jilid 1, hlm 237
[3] Lihat Abu Zakaria Muhyiddin Yahya al-Nawawy, (2000). Al- Majmu' ala Sarh Muhaddab, Dar al-Fikr, Beirut, jilid 3, hlm 167-168.

R&D Team MRM

※ 2016.09.18 觀點—《旁觀者》雜誌 Luke de Pulford ※
基督徒只要繳稅就不會被殺？國際社會上了伊斯蘭國的大當

作者 Luke de Pulford 是反對人口走私組織 Arise Foundation 的主任，他也是英國保守黨人權委員會的專員。

------------

基督徒在中東繼續遭到屠殺，雖然此類的報告越來越頻繁，但我們的政府已經找到了一個袖手不管的好理由。他們的理論是，基督徒所受的待遇，沒有雅茲迪教徒（Yazidis）那麼糟糕。因為基督徒屬於「有經的人」（譯註：穆斯林眼中的其他受啟示者，包括有律法書的猶太人、和有新約聖經的基督徒。在穆斯林國度，有經者屬於受保護的次等公民，多神教與無神論者一般不在被保護的範圍內 ），所以可以享受伊斯蘭國（Islamic State）特別的優待，只要繳稅（Jizya，吉茲亞）就可以獲得保護。此種說法乍聽之下似乎有幾分可信度，因為它包含了一點神學理論，結果國際社會果然上當。以下就是聯合國人權事務處高級專員辦事處的報告：

「在伊斯蘭國（Isis）控制領土生活的基督教社區，生活雖然艱難無保障……但他們身為基督徒，有生活在伊斯蘭國的權利，只要他們繳交吉茲亞稅，就會永遠獲得認可。」

聯合國這麼說了。世界各地的國會議員這麼報告了。專門關注種族屠殺議題的國際非政府組織也這麼表示了。你也許會認為，此事應該是蓋棺論定了。除非你知道上述有關於吉茲亞的說法，完全是由伊斯蘭國（Isis）獨家提供。顯然各國政府、NGO、聯合國都把在中東迫害少數宗教族群的伊斯蘭國（Isis）當作可靠的消息來源。嗯，殺人越貨的凶手沒有理由做偽證吧？

要了解此說，我們有必要追根究底。吉茲亞的起源來自《古蘭經》（9:29, Surah al-Tawbah）：它說「有經者」——是猶太教徒、基督徒、祅教徒、曼達安教徒（Sabean-Mandeans）——可以交稅（吉茲亞）換保護。數世紀以來，吉茲亞以種種不同的形式呈現，全都構不上現代宗教自由的標準，但大體上允許特定宗教群體信仰自己的宗教，只要繳錢就可以。

那麼，歷史上的吉茲亞跟伊斯蘭國（Isis）的版本比起來如何？如果你聽信伊斯蘭國（Isis）的宣傳，他們的吉茲亞制度相當好。該團體的「期刊」《達比克 Dabiq》一再吹噓伊斯蘭國（Isis）對於基督徒很容忍，提供他們繳交吉茲亞的選項。Isis 說：只有當基督徒繳不出吉茲亞的時候，才會受到懲罰。

當然這種說法是完全不實的。聯合國與各大 NGO 只要了解一下當地的基督徒情況，就會了解現實完全不是 Isis 說的那回事。Isis 並沒有設法建立吉茲亞制度（就算建立，吉茲亞也不是什麼值得稱許的制度），只是壓榨殘存的基督徒，威脅他們不繳錢就會死。他們說這是吉茲亞，完全是指鹿為馬，還不如說一串香蕉是一隻鉛筆，說不定還有點可信度。吉茲亞最重要的條件，在這裡完全看不到：按照定義，基督徒應該被允許有信仰自由。結果他們沒有任何保障。他們沒有神父，沒有教堂。就算教堂未遭 Isis 摧毀或作其他用途，基督徒也不能做禮拜。

還有，在拉卡（Raqqa）實施的所謂吉茲亞，金額之高昂，沒有人負擔得起，而且還必須以黃金來繳交。但這根本已無關緊要，因為早在所謂的吉茲亞實施之前，基督徒女性已經被一再地被綁票、強暴，基督徒禮拜的地方被摧毀，數百名「拿撒勒人」（這是 Isis 最喜歡的歧視性稱呼）慘死兵刃之下。

九月初，來自中東的基督教領袖齊聚義大利，央求西方政治人物了解中東基督徒的慘況。他們抱怨被遭到遺忘，他們仔細描述他們的社區被殲滅，人權組織與媒體卻靜默不語，而且西方政府還拿吉茲亞當藉口，不願意介入。這些基督教長老痛批 Isis 的謊言，描述 Isis 的吉茲亞稅不過是宣傳伎倆，好讓該團體表面上跟古代的哈理發一脈相承，實際上只是另一個撈錢的手法。

他們的證詞應該比伊斯蘭國的說法可信度高一些吧？事實上，聯合國的立場，越想越經不起考驗，越想越愚蠢。姑且不論聯合國把 Isis 話信以為真，本身即是高度白痴的作法，就算是 Isis 的說法也不符合邏輯：基督徒被砍頭、被刑求、被強暴，真的只是因為他們沒有繳稅？

即使是 Isis，也早不再佯裝對基督教特別寬大容忍了。Isis 於 2016 年發行的《達比克 Dabiq》宣傳雜誌露了饀，一再稱呼基督徒是「異教徒」（pagans），鼓勵其他追隨者「打破十字架」，還大吹大擂，表示自從他們自上次發刊以來，Isis 已經殺死了數十名基督教神職人員。Isis 佯稱基督徒獲得特別優遇的說法，早就不攻自破。為什麼國際社會還繼續幫忙重述謊言？

真相是，長期以來，國際社會一直拒絕相信中東基督徒正在遭遇不折不扣的種族屠殺，而吉茲亞就是他們不採取行動的一個絕佳藉口。就算吉茲亞不能用來當作藉口，英國的外交部還是會說，任何國際刑事法庭的行動，必須配合對敘利亞總統阿塞德戰爭罪的調查一併處理。（後者當然是不可能的，因為俄國與中國會在安全理事會阻擋否決。）

目前的政策，讓我們不必對《防止與懲治種族滅絕罪公約》所要求的責任與調查經費感到傷腦筋。也許我們省下的這筆錢，可以在整個基督教社群消失於中東時，讓我們稍感安慰！！

http://blogs.spectator.co.uk/…/islamic-states-jizya-tax-ch…/