ตื่นขึ้นมาตอนเช้าของวันสิ้นปี ในวันว่างๆที่ไม่มีอะไรทำเป็นพิเศษ เรามักจะหวนคิดไปถึงช่วงเวลาที่มีความสุข แน่นอนว่าสำหรับผมคือการได้ไปเที่ยวญี่ปุ่น สี่ปีที่ผ่านมา ไม่เคยพลาดการไปญี่ปุ่นในช่วงฤดูหนาว แต่ปีนี้นอนหาวอยู่บ้านคือความทรมานอย่างแท้จริง ยิ่งพอได้เห็นเกียวโตหิมะตก ยิ่งทำให้เซ็งจิตสุดใจ อยากจิไป ณ บัดนาว !! หลังจากนอนกลิ้งแบบเซ็งๆอยู่พักนึง ก็หวนนึกถึงหนังญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งที่เคยดูเมื่อปีที่แล้ว นั่นก็คือเรื่อง "Tomorrow I will date with yesterday's you" หรือ "พรุ่งนี้ผมจะเดตกับเธอคนเมื่อวาน" ในเวอร์ชั่นโรงหนังที่ไทย โดยปกติถึงผมชอบจะชอบเที่ยวญี่ปุ่น แต่ก็ไม่ค่อยได้ดูหนังญี่ปุ่นสักเท่าไหร่ เอาว่าถ่ายรูปอย่างเดียว อย่างอื่นตูไม่ค่อยจะสน แม้กระทั่งตอนที่ไปถ่ายหิมะตกที่เกียวโตเมื่อปี 2017 เป็นช่วงที่หนังเรื่องนี้กำลังโปรโมทอย่างหนัก ผมเดินผ่านป้ายที่สถานี Demachiyanagi ก็ยังไม่ได้สนใจ (แต่แอบจำอยู่ในหัวว่านางเอกน่ารัก อิอิ) ผ่านมาเกือบสองปี ผมเพิ่งจะได้มีโอกาสหยิบหนังเรื่องนี้มาดู ดูไปถึงครึ่งเรื่องน้ำตาแตกทันที...! แล้วก็อุทานขึ้นมาว่า แม่เจ้า ! คนที่คิดพลอตเรื่องนี้กินอะไรเป็นอาหาร !?? ตัวพลอตเรื่องต้องการการคิดต่ออย่างมาก ทั้งในมุมของพระเอกและนางเอก ว่าในความรู้สึกของแต่ละตัวละคร ณ ช่วงเวลานึงนั้นเป็นยังไง เศร้าขนาดไหน ยอมรับเลยว่า ถ้าดูไปคิดไปก็มีงงเล็กๆ (ขนาดงง ยังน้ำตาไหลพราก เอาซี้!) ด้วยความรู้สึกช้า ดูทีหลังชาวบ้านเค้านานมาก ทำให้ไม่รู้จะไปหากลุ่มเมาท์เรื่องนี้ยังไง เลยพยายามเข้าไปหาอ่านในพันทิปที่เค้ามาสนทนาแลกเปลี่ยนแนวคิดกัน ทำให้ได้คิดลึกหนักเข้าไปอีก กลายเป็นนอยด์แดร๊ก ในที่สุด.... ใช้เวลาอยู่หลายวันกว่าจะหลุดจากบ่วงของความนอยด์และอินกับหนังเรื่องนี้ได้... ผ่านมาถึงวันนี้ เมื่อกลับมานึกถึงอีกครั้ง เห้ย เราน่าจะมีความทรงจำอะไรบางอย่างตอนที่ไปเกียวโตครั้งนั้นหลงเหลืออยู่ ก็เลยรีบลุกขึ้นจากเตียงนุ่มๆ สลัดความขี้เกียจออก แล้วเปิดคอม ค้นดูอัลบั้มรูปและวิดีโอที่เคยถ่ายมาจากญี่ปุ่นร่วมๆ 50 อัลบั้มตลอดหลายปีที่ผ่านมา พอเห็นภาพและวิดีโอที่ถ่ายมาในวันนั้นแล้ว ก็เลยระลึกได้ (ความรู้สึกช้าอีกแล้ว) ว่าเราเคยเดินผ่านสถานที่นั้น เคยถ่ายวิดีโอไว้ด้วย แค่เพียงวันนั้นเราไม่เคยดูหนังเรื่องนี้แค่นั้นเอง...! หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ผมเลยหยิบเอาความทรงจำตอนนั้นมาตัด สอดไส้ด้วยเพลงบรรเลงจากตัวหนัง เพื่อแชร์ความรู้สึกในวันสิ้นปีเหงาๆแบบนี้ เผื่อว่าใครที่เคยดูหนังเรื่องนี้แล้วยังประทับใจ ตราตรึงอยู่ในความทรงจำส่วนหนึ่ง อย่าลืมแชร์ให้คนที่เราเคยนั่งดูด้วยกันนะ